Η ΧΑΜΕΝΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΤΗΣ ΜΟΥΡΘΙΑ

Τα Προολυμπιακά τουρνουά δεν ταίριαζαν στην εθνική μας και αυτό της Ισπανίας για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης τον Ιούνιο του 1992 δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση.

Η Ελλάδα κληρώθηκε στον όμιλο της Μούρθια με αντιπάλους την Ισλανδία, την Πορτογαλία, τη Ρουμανία, τη Γερμανία του Σρέμπφ και τέλος την Κροατία στην πρώτη συμμετοχή σε διεθνή διοργάνωση ως ανεξάρτητη χώρα.

Η εθνική νίκησε τις τρεις αδύναμες ομάδες του ομίλου αλλά ηττήθηκε την τέταρτη αγωνιστική από τη Γερμανία με 85-76, ο Σρέμπφ πέτυχε 20 πόντους. Χρειαζόμασταν οπωσδήποτε τη νίκη στον τελευταίο αγώνα με τους Κροάτες αλλά στην ισπανική πόλη ήταν που ξεκίνησε η πελατειακή μας σχέση τη δεκαετία του 90 με ήττες στα όρια της συντριβής. Ο Φάνης αυτή τη φορά δεν κατάφερε να σταματήσει τον Ντράζεν και με 23 πόντους του "Μότσαρτ" και 21 του Ντίνο Ράτζα, η Hravtska νίκησε με 102-63 και πήρε την πρόκριση για την τελική φάση στη Σαραγόσα και από εκεί στη Βαρκελώνη.

Η Γαλανόλευκη έπρεπε να περιμένει υπομονετικά τέσσερα χρόνια για να κερδίσει την πρόκριση σε Ολυμπιακούς Αγώνες μέσω της τελικής κατάταξης στο Ευρωμπάσκετ του 1995 και να συμμετάσχει για πρώτη φορά στην Ατλάντα στη μεγαλύτερη αθλητική διοργάνωση του πλανήτη (αν και η διχογνωμία για το ποια ήταν η πρώτη συμμετοχή της εθνικής ομάδας μπάσκετ σε Ολυμπιακούς Αγώνες, υφίσταται ακόμα)...